Agos

Paulit-ulit mo man akong saktan,
Tila paulit-ulit rin akong nahuhulog at nadadala sa agos ng pag-ibig
Walang kapaguran
Walang hangganan;

Parang mga talon o karagatan,
Patuloy na dumadaloy
Patuloy na lumalalim;

Animo’y pwersa ng kalikasan,
Tinutulak ako papalayo
Ngunit hinihila rin ako papalapit
Araw-araw ibinubuhos ang pagsinta;

Kawangis ng ilog o batis,
Inaanod ang pait
Inaanod ang sakit
Walang pagod
Walang hanggan;

Hiling ko sana’y hindi manuyot ang bukal para sa aking irog
Hindi sana maubos ang pagtangi
Sapagkat kahit ang pinakamalalim na talon o karagatan
Kung wari’y puro sakit at pait ang nilalaman
Ay malalason rin at mamamatay,
Gaano man ito kalalim
Gaano man ito kaganda

Advertisements
Agos

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s